Monday, March 2, 2015

தலையணை மந்திரம்


வீட்டை விட்டு வெளியே போய்விட்டேன். இரண்டு தெருக்களை கடந்த பிறகு கோபம் கொஞ்சம் குறைய ஆரம்பித்தது. எங்கே போய்க்கொண்டு இருக்கிறோம் என்று கவனித்தேன். வழக்கம் போல பூங்காவை நோக்கித்தான். அதுவும் நல்லதே என்று நினைத்துக்கொண்டேன்.

என் மனைவிக்கும் எனக்கும் சண்டை ஏற்படுவது இது ஒன்றும் முதல் முறை இல்லை. கல்யாணமாகி மூன்று வருஷங்கள் ஆகிறது. முதல் வருஷம் அருமையாகத்தான் போனது. அப்புறம்தான் சண்டை சச்சரவு ஆரம்பித்தது. விஷயம் ஒன்றுமில்லை. நீயா நானாதான்! எதை எடுத்தாலும் நேர் எதிர் கருத்தை சொல்லுவதை என் மனைவி வழக்கம் ஆக்கிக்கொண்டு இருக்கிறாள். நான் காபி போடு என்றால் அவள் டீ தான் நல்லது என்பாள். நான் கோவிலுக்கு போகலாம் என்றால் அவள் கடைக்குப் போகலாம் என்பாள். புரிகிறதல்லவா?

வெறுத்துப்போயிருக்கிறேன். இப்போதெல்லாம் சண்டை அதிகமானால் வீட்டை விட்டுக்கிளம்பி நடக்க ஆரம்பித்து விடுகிறேன். இது கோபத்தை குறைக்கும் என்று உணர்வு சார் நுண்ணறிவு வலைப்பூவில சொல்லி இருக்கிறார்கள். 

பூங்காவை நெருங்கின போது என் மச்சினன் ராமைப்பார்த்தேன். சிரித்துக்கொண்டே "என்ன வழக்கம் போல சண்டையா?” என்றான். “ஆமாய்யா ஆமா!” என்றேன் கடுப்புடன். கொஞ்சம் சீரியஸாக "அதுக்குத்தான் அந்த யோகா லெக்சருக்கு வான்னு சொன்னேன். அதை நினைவுப்படுத்தத்தான் கிளம்பினேன். இன்னும் கால் மணியில் ஆரம்பிக்கப்போறது" என்றான். ஆஹா! ஆமாம் மறந்தே போனேன். “சரிதான். இன்னும் கொஞ்சம் நடந்துவிட்டு வரேன். நீ போ" என்றேன். "சரி நான் அக்காவை பாத்துட்டு போறேன். சீக்கிரமா வா. அவர் கரெக்டா நேரத்துக்கு ஆரம்பிச்சுடுவார். வழக்கம் போல முடியற நேரத்துக்கு வராதே" என்று சொல்லிய படி அவன் கிளம்பிப்போனான்.

ஹும்! ரொம்பத்தான் கிண்டலா போச்சு. நான் எப்பவும் இப்படி லேட்டா வரதா குற்றச்சாட்டை பலரும் வைக்கிறார்கள். நான் என்ன வேண்டும் என்றா அப்படி செய்கிறேன்? எல்லாருக்கும் நான் என்றால் இளப்பமாக இருக்கிறது! நினைவுகளில் மூழ்கியபடி பார்க்கில் சுற்றிவிட்டு நிகழ்ச்சிக்குப் போகலாம் என்று நினைத்த போது நேரமே ஆகிவிட்டது. ஹாலுக்கு போன போது உரை முடிந்து கேள்வி பதில் ஆரம்பித்து இருந்தது. நல்ல கூட்டம். நன்றாக விஷயம் தெரிந்தவர் போலிருக்கிறது. யாரோ ஒரு ஆசாமி கேள்வி கேட்டுக்கொண்டு இருந்தார். “என் பையன் நாங்க என்ன சொன்னாலும் எதிர்மாறாத்தான் செய்யறான். படிடான்னா கேக்கறதே இல்லே! எப்பப்பாத்தாலும் விளையாட்டுதான். என்ன செய்யறதுன்னே புரியலை!” கொஞ்சம் விட்டால் அழுது விடுவார் போல் இருந்தது.

யோகா மாஸ்டர் பதில் சொன்னார். “இப்போதெல்லாம் இந்த பிரச்சினையை நிறைய பேர் சொல்லுகிறார்கள். இந்த காலத்தில் இப்படித்தான் இருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு நாம் சொல்வதை ஏற்பதில் மனத்தடை இருக்கிறது. ஒன்று செய்யுங்கள். அவன் தூங்கின பிறகு அவனிடம் மெதுவான குரலில் சொல்லுங்கள். உன் அப்பாவுக்கு உன்னைப்பத்திதான் கவலை. எல்லாமே உன் நல்லதுக்குத்தான் செய்கிறார். உன் நல்லதுக்குத்தான் சொல்கிறார். அவர் பேச்சை கேட்டு நடந்தா உனக்கு நல்லது. ஒருவர் தூங்கின பிறகு மனத்தடை இருப்பதில்லை என்பதால் இப்படிச்சொன்னால் அவர்கள் அதை ஏற்றுக்கொள்வார்கள்!”

உம்! இப்படி எல்லாம் வழி இருக்கிறதா? நேரம் முடிந்தது என்று சொல்லி நன்றி சொன்னார்கள். வாசல் அருகில் உட்கார்ந்து இருந்ததால் சட்டென்று எழுந்து வந்துவிட்டேன். வரும் வழியில் கேட்டதைப்பற்றி கொஞ்சம் யோசித்துக்கொண்டே வந்தேன். ஒரு திட்டம் உருவாகிக்கொண்டு இருந்தது. வீட்டை அடைந்த போது கதவு பூட்டி இருந்தது. என்னடா இது என்று திகைத்துப்போனேன். என்ன செய்யலாம் என்று யோசித்துக்கொண்டு இருந்த போது மனைவி வந்துவிட்டாள். "வெள்ளிக்கிழமையாச்சேன்னு கோவிலுக்குப்போனேன். பக்கத்து வீட்டில சாவி கொடுத்து இருந்தேனே?” நான் ஒன்றுமே பேசவில்லை. 

இரவு உணவை முடித்துவிட்டு வழக்கம் போல சீக்கிரம் படுக்காமல் ஏதோ வேலை செய்து கொண்டு இருந்தேன். மனைவி கொஞ்சம் ஆச்சரியத்துடன் பார்த்தாள். கொஞ்சம் கவலையும் இருக்கிறதோ? என்ன ஆச்சு இவனுக்கு இன்னும் படுக்கப்போகலையே என்று யோசித்துக்கொண்டு இருப்பாள். யோசிக்கட்டும்.

ஆனால் வழக்கமான நேரத்துக்கு தூக்கம் கண்களை அழுத்தியது. சரியென்று படுக்கைக்குபோய்விட்டேன். கண்ணை மூடிக்கொண்டு இருக்கலாம். இவள் இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில் வேலையை முடித்துவிடுவாள். படுத்தவுடனே தூங்கிவிடுவாள். வரம் வாங்கி வந்து இருப்பாள் போலிருக்கிறது. இவள் தூங்கியதும் நம் திட்டத்தை நிறைவேற்றிவிட வேண்டியதுதான். இப்படி நினைத்துக்கொண்டே தூங்கிவிட்டேன் போலிருக்கிறது. லேசாக குறட்டை சத்தம் கூட காதில் விழுந்தாற்போலிருந்தது. திடுக்கிட்டு விழித்துக்கொண்டேன். அருகில் மனைவியின் குரல் மிருதுவாக கேட்டது. “உங்க மனைவிக்கு உங்களைபத்திதான் கவலை. எல்லாமே உங்க நல்லதுக்குத்தான் செய்கிறார். உங்க நல்லதுக்குத்தான் சொல்கிறார். அவர் பேச்சை கேட்டு நடந்தா உங்களுக்கு நல்லது. இனிமே அவர் சொல்கிறதை மறுக்காம ஒத்துகிட்டு செய்யுங்க." 

 அடப்பாவி ராம்! இவளையும் லெக்சருக்கு அழைச்சு போனாயா?


Tuesday, January 13, 2015

குரியர்...

இடம்: சட்டி குரியர் ஆப்பீஸ்
வந்தவர் பபுச்சா.
என்னங்க வேணும்? ஒரு பார்சல் அமேஸிங் கும்பெனிக்கு அனுப்பனுங்க!
சரி கொடுங்க.
அட! இப்ப காணலையே! இங்கேதானே வெச்சேன்?
இங்கதாங்க இருக்கும். தேடிப்பாருங்க.
இல்லைங்கா நல்லா பாத்துட்டேன். இங்கேதான் எங்கான இருக்கணும்.
பார்சல்ல என இருந்திச்சு?
ஒண்ணுமில்லைங்க... ஒரு பாம்பு.
பாம்பாஆஆஆ!
ஆமாங்க. ஒண்ணும் செய்யாதுங்க .... நல்ல பாம்பு!
நல்ல பாம்பாஆஆஆஆஆ!
ஆமாங்க. எனக்கு அவசர வேலை இருக்கு. வரட்டா? பாம்ப பாத்தா பிடிச்சு வைங்க. நா அப்புறமா வந்து வாங்கிக்கறேன்!
 
சீன் 2.
சங்கரூஊஊ! ஒன்ன பாக்க யாரோ வந்திருக்காங்க!
யாருப்பா நீ?
நா குரியர் கம்பனி சார்!
அட ஆமா. ஒரு மாசம் முன்னே வந்த இல்ல? ஆமா, பின்னே ஏன் திருப்பி வர முடில?
ஏன் சார்? இன்னொரு குரியர் வந்ததா சார்? முன்னெ நா டெம்பரியா இருந்தேன் சார். உங்க அட்ரஸ் தெரிலைன்னு குழம்பிகிட்டு இருந்தாங்க. நாதான் கண்டு பிடிச்சு கொடுக்கறேன்னு எடுத்துகிட்டு வந்தேன்.
சரி, இப்ப என்ன விஷயம்?
குரியர் ஆபீஸுக்கு கொஞ்சம் வந்து போங்க சார்!
ஏம்பா? நீதான் அப்ப வேலை செஞ்சதா சொன்னயே? இப்பவும் வேலை செய்யறியா என்ன?
இல்ல சார்! அந்த பக்கமா போனேனா? அந்த மேடம் கொஞ்சம் வாப்பா! யாராச்சும் பாம்பு புடிக்கறவங்கள அளச்சிட்டு வாயேன்ன்னு கெஞ்சி கேட்டாங்க! என்கே மன்சு பாவமாயிடுச்சு சார்! அதான் வந்தேன்.
ஏன் மத்த ஸ்டாப் யாரையான அனுப்பல?
அல்லாரும் பாம்புன்னது லீவு சொல்லிட்டு வூட்டுக்கு போய்டாங்களாம் சார்!
அதெல்லாம் வர முடியாது. வேற யாரான அழைச்சிட்டு போ!
பாவம் சார் அந்தம்மா! அளுது அளுது...பாவம் சார் அந்தம்மா! அளுது அளுது...
இப்ப எனக்கு வண்டி ஒண்ணுமில்ல சர்வீஸூக்கு போயிருக்கு. அப்பறம் வரேன்.
சார் சார்! வேணுமினா கார் வெச்சு அழைச்சுப்போறேன் சார். அப்பிடித்தான் அந்தம்மா சொல்லி அனுப்பிச்சாங்க!
எல்லாம் ஒண்ணும் வேண்டாம்!
சார், நீங்க இந்த எல்ப் பண்ணா எனக்கு வேல போட்டு கொடுத்தாலும் கொடுப்பாங்க சார்! ரொம்ப கஷ்டப்படறேன்!
சரி சரி! உனக்காக வரேன்.... (ஒரு பையில் ஏதோ எடுத்து போட்டுக்கொண்டு கிளம்புகிறார்.)...
சீன் 3.
இடம் குரியர் கம்பனி.
வாப்பா, வா! யாரும் கிடச்சாங்களா?
தோ வராரும்மா!
ஹா! நீங்களா! என்ன காரியம் செஞ்சீங்க? கர்.....
சரி சரி நா போறேன்.
அம்மா, அம்மா இவர வுட்டா இந்த ஏரியாலேயே பாம்பு புடிக்க ஆள் கெடயாதும்மா! இவரத்தான் அல்லாரும் பாம்பு சித்தர்ன்னு கூப்புடுறாங்க!
...
நா போறேன்!
ஹும்!  வேற வழி? சார் சார் தயவு செஞ்சு ஒண்ணும் மனசுல வெச்சுக்காதீங்க சார். சார் சார்....
சங்கர் ஆட்டோ பிடித்து போயே விடுகிறார்.

சீன் 4.
சங்கரூஊஊஊ!
யாரா இருந்தாலும் நா பாக்க முடியாதும்மா! திருப்பி அனுப்பிடு!
சரி..
(சற்று நேரத்தில் திரும்பி வந்து..)
டேய்! அவங்க கால்ல விழறாங்கடா! கொஞ்சம் போய்தான் பாத்துட்டு வாயேன்!
சரி சரி...
நீங்க யா...... ஓ நீங்களா!
ஆமா சார்! தயவு செஞ்சு ஒண்ணும் மனசுல வெச்சுக்காம வந்து பாம்பை பிடிச்சு எடுத்துப்போயிடுங்க சார்.
இப்ப என் வீடு தெரிஞ்சுதா?
தெரிஞ்சுது சார்!
இனிமே அட்ரஸ் கண்டுபிடிக்க முடிலை; டெலிவர் பண்ணலைன்னு சொல்ல மாட்டீங்களே?
மாட்டேன், மாட்டேன், மாட்டேன் சார்!
ரைட் போகலாம்!

சீன் 5.
குரியர் ஆப்பீஸ்.
எப்படி சார் பாம்பை பிடிப்பீங்க?
நா பிடிக்க மாட்டேன்!
பின்னே?
இதோ அந்த பாம்போட ப்ரெண்ட்ஸ். இதுங்களை விட்டா அதை கூட்டிகிட்டு வந்துடும்!
ஆ பையில் பா..பா... பாம்பு!
இதுக்க்கு ஏன் இப்படி அலற்றீங்க? அந்த பாம்போட ப்ரெண்ட் யாரு? இதுவா இல்ல. இந்தா இத பிடிங்க!
சார் சார் சார்.....
சும்மா இறுக்கி பிடிங்க!
முடில சார்! வழ வழன்னு இருக்கு வழுக்குது!
ஆ! இதோ! இதான் அதோட ப்ரெண்ட்!
(ஒரு பாம்பை எடுத்து கீழே விடுகிறார். அது வளைந்து நெளிந்து உள்ளே போகிறது!)
போறது! கொண்டாங்க அதை! (வேர்த்து விருவிருத்தவர் கையிலிருந்து பாம்பை வாங்கி பையில் போடுக்கொள்கிறார்)
(அரை மயக்கத்தில்) யப்பாடா!!!!!
இதோ பாத்தீங்களா! வந்திடுச்சு! பாம்புகளை எடுத்து பையில் போட்டுக்கொள்கிறார்.
ரொம்ப நன்றி சார்! இத வெச்சுக்கோங்க சார்!
அட ட! எதுக்கும்மா இதெல்லாம், வாணாம்! இத ஒரு சமூக சேவையா செய்யறேன்... இந்த நோட்டு கிழிஞ்சு இருக்கு! வேற தரீங்களா? ரைட், வரேன். குரியர் வந்தா உடனடியா டெலிவர் பண்ணிடுங்க!
நிச்சயமா சார்!
பை பை!
அப்பாடா!

சீன் 6. (டாக்ஸியில்...)
சார் ஒரு சந்தேகம்!
என்னப்பா?
நீங்க விட்ட பாம்பு கொஞ்சம் மஞ்ச கலரா இருந்திச்சு!
ஆமா.
திரும்பி வந்த பாம்புல ஒண்ணு கருப்பு! இன்னொன்னு கொஞ்சம் பழுப்பு கலர்!
ஆமா!
மஞ்ச கலர் பாம்பு எங்கே சார் போச்சு!
:-)))))))
நன்றி பலாபட்டரை சங்கர்.
ஒண்ணும் புரியலைன்னா ... https://plus.google.com/112641844811673276825/posts/fWjYP6aBNRA

Tuesday, July 15, 2014

சலூன் கதைகள் - 2




 வாங்க சார்! உங்களத்தான் எதிர்பார்த்துகிட்டே இருந்தேன். என்னிக்கு வருவீங்கன்னு….
நீங்க அனுப்பின மருந்து நல்லா வேல செய்யுது. உக்காருங்க.
எல்லாரும் என்ன ஆச்சு என்ன ஆச்சுன்னு கேக்கராங்க. இவரு இருக்காரே வக்கீல்லு ----- அவரு கேட்டாரு… என்ன பெருமாளு மூச்சு கொய்ன் கொய்ன்னு இழுக்குமே ஒண்ணும் காணுமேன்னு… நா உங்கள பத்தி சொன்னேனா? ரொம்ப ஆச்சரியப்பட்டு போயிட்டாரு. போய் பாக்கணும்யா அவர. இந்த மாதிரி ஜனங்களோட்தான் ப்ரெண்டா இருக்கணும்ன்னு சொன்னாரு… எல்லாரும் எங்க பாக்கராரு எங்க பாக்கராரு? ஏன் ஒடம்ப காட்டிக்கணும்ம்ன்னு கெக்கறாங்க. நா சொல்லவே இல்ல….

ஓ! அப்படியா? எங்கயும் பாக்கலை? அப்படின்னா கெவருமெண்ட் ஆஸ்பத்திரியா? இல்லை? அப்ப என்ன டாக்டரு நீங்க? ….

ஓ மயக்கம் கொடுக்கரது. அது ரொம்ப முக்கியமானதாச்சுங்களே. இப்படித்தான் ஒத்தர் ஆபரேஷன் பண்ணிக்கிட்டாரு. இதயம் நின்னுபோச்சாம். நா பொழச்சதே அந்த மயக்க டாக்டராலத்தான்பான்னு சொன்னாரு.

ஆமா முடி ரொம்ப ஒண்ணும் வளரலையே! அதுக்குள்ள…. ஓ பதினன்சு நாளுக்கு ஒரு தரமா? சரி!

இவரு வக்கீலு இருக்காரே அவருதாங்க எங்கிட்ட ரொம்ப பிரியமா இருப்பாரு. ரொம்ப வேல ரொம்ப வேல. ஊர் ஊர்ரா கோர்டுக்கு போராரு. ஷேவிங் பண்ண வாடான்னு கூப்புடுவாரு. முன்னல்லாம் அடிக்கடி போய்கிட்டு இருந்தேன். இப்பல்லாம் முடியல. அப்படியும் அப்பப்ப கூப்டுவாரு. போன மாசம் பையனை அனிப்பிச்சு பைக்ல கூட்டாட்டான்னு சொல்டாரு. திருப்பி அனுப்பறப்ப இந்தா பெருமாளு வெச்சுக்க, ஆட்டோல போயிடுன்னு அனுப்பிச்சாரு.

அவருக்குன்னு கத்தி, சோப்பு, க்ரீமு, ப்ரெஷ்ஷு எல்லாம் அங்கயே இருக்கும். ஒரு டப்பால போட்டு. அது அங்கயே இருக்கும். உங்களுக்கும் அப்படி ஒரு பொட்டி போட்டுடலாமுங்க. அத இங்கயே வெச்சுக்கறேன். அத வெச்சு வேர யாருக்கும் செய்யரதில்ல….

ஆமுங்க. ரொம்ப பிரியமா இருப்பாரு. அப்படி நெறய பேர் இருக்காங்க. தோ இந்த அக்ரகாரத்து ஐயர் வேற யார்கிட்டேயும் பண்ணிக்க மாட்டாரு. காத்து மழயானாலும் நாந்தான் போகணும். குறிஞ்சிப்பாடிலேந்து ஒரு மொதலியார் வருவாரு. இங்கே ---- பக்கத்துலதான் அவரோட பொண்ண கட்டிக்கொடுத்திருக்காரு. இப்படீ பாக்க வருவாரு. அப்ப எங்கிட்டத்தான் முடி வெட்டிப்பாரு, ஷேவிங் செஞ்சுப்பாரு. வேற யார்கிட்ட போனாலும் அந்த திருப்தி இல்ல பெருமாளும்பாரு. ஹேன்ன்ன்ன்… அப்படி ஒரு பாசம்.நெல்-----லேந்து ஒரு ஐயரு வருவாரு…. காலேஜ்ல வாத்தியாரு. அவருக்கு பண்ணண்டு புள்ளைங்க! ஆறு பொண்ணு ஆறு பசங்க! எப்படிங்க பாத்துக்கறிங்கன்னு கேப்பேன். யாரா இருந்தாலும் பண்ணண்டு பேர எப்படிங்க சமாளிக்கிறது? அதது ஸ்கூலுக்கு போணம், துனி மனி எடுத்துக்கொடுக்கனும். ஆனா அவரு கவலையே படமாட்டாரு! நானா பாத்துக்கறேன்? எல்லா அந்த திருப்பதி பெருமாளுதான் கவனிச்சுக்கரான் ம்பாரு! அவ்ளோ பக்தி……

என்ன சார் பாக்கறீங்க? மகா பெரியவருதான். நா பாத்திருக்கேன். ரொம்ப வருஷம் முன்ன இங்கே கோவிலுக்கு வந்து இருந்தாரு. கூட்டம்ன்னா கூட்டம் அவ்ளோ கூட்டம். நா இங்கேந்து மாடிலேந்து பாத்தேன்! அப்பாப்பா! அவருதாங்க….. என்ன சொல்லறது! ரொம்ப பெரியவரு. இதெல்லான் வெறும் படந்தாங்க. கையால வரஞ்சது…. அவர போட்டால்லலாம் புடிக்க முடியாது! போட்டா இருக்குதுங்கறாங்களே எல்லாம் சும்மா! ரொம்ப பெரியவரு. நீங்க பாத்து இருக்கீங்களா? …
என்னது! இல்லியா?.......
ஹும், அப்படி போயிடுச்சா? அவர பாக்க கொடுத்து வெக்கலை…..
சரி, போய்வாங்க!

Monday, July 14, 2014

சலூன் கதைகள் -1




வாங்க ஐயா! கணேஷ் ஐயா உங்கள பத்தி சொன்னாரு... குடுமி வைக்கணும் அவ்ளோதானே? செஞ்சிரலாம். உக்காருங்க. ம்ம்ம்ம் ஐய இதென்ன? வேல தெரியாம  வெச்சு இருக்காங்க.... அது சரி,  நீங்க என்ன செய்வீங்க? இப்பல்லாம் யாரு வெச்சுகிறாங்க? ஐயருங்களே வெச்சுக்கிறதில்ல. தமிழருங்க பத்தி கேக்கணுமா. யாருக்கும் பழக்கமில்லாம போயிட்டது ... நம்ம ஊரு எதுங்க?
……
ஓ இதேதானா?
…….
 தாத்தா வந்து சேந்த ஊரா? ஓ அந்த நேரமெல்லாம் நா இங்க வரல.
ஏனூரு சேத்தியாத்தோப்பு பக்கம். அப்படியே வீராணம் ஏரிகரையோரமா போனீங்கன்னா மூணு மைல். அப்பல்லாம் நடந்தே போகனும், இப்பத்தான் ஊருக்கு ஊர் க்ராமத்துக்கு க்ராமம் பஸ்ஸு விட்டிருக்காங்களே. எங்கப்பா நாட்டு வைத்தியம் பாப்பாரு. பத்து க்ராமத்துக்கு அவருதான் வைத்தியரு.  இதெல்லாம் உனக்கு வேண்டாண்டான்னுதான் இந்த வேலைல இழுத்து விட்டாரு. கர்மா சேருண்டாம்பாரு. இருந்தாலும் எனக்கு பச்சிலை வைத்தியம் எல்லாம் தெரியுங்க. இப்படித்தான் பாருங்க பண்ரொட்டிக்கு மேஜிக் செஞ்சுகாட்ட போனேன்…

என்ன! ஆஆமாங்க. மேஜிக் நல்லா செய்வேன். இந்த ஸ்கூலுங்களுக்கு எல்லாம் போவேன். அப்பவே நூறு எரணூறுன்னு கொடுப்பாங்க. இப்பத்தான் உடம்பு முடியல. காலு பின்னுது. அத விட பாருங்க இந்த மூச்சு எறப்பு! சமயத்துல போயிடப்போறோம்ன்னு தோணும். எப்படியோ இழுத்து பிடிச்சுகிட்டு இருக்கேன்! 

அய்ய்ய்யய்யோ! என்னாத்த வேல செஞ்சிருக்காங்க! என்கிட்ட வேல பாத்த ஆளு இப்பிடி செய்வானா? ஆமாங்க! தெருவில கட வெச்சிருந்தப்ப நாலு ஆளு வேலை செய்யும்! நாலு பெரிய கண்ணாடி, இந்தா மாதிரி நாலு கண்ணாடி…. இந்த ஏரியாலியே பெரிய கட என்னுதுதான். அதெல்லாம் ஒரு காலம்…..

என்ன சொன்னேன்? ஆங்! மேஜிக் காட்ட போனேன். பண்ரொட்டி பக்கத்துல க்ராமம். ஒரு 200 புள்ளைங்க இருந்துச்சு. அல்லாம் முடிச்சுட்டு திரும்பி வரேன். எரநூறு ரூவா கொடுத்தாங்க. பஸ்ஸுல ஏறினதுமே அவன பாத்துட்டேன். வயசானவந்தானே புடிங்கிக்கலாம்ன்னு நினைச்சான் போலருக்கு. நல்ல தண்ணி வேற. சாக்கிரதையா பாத்துகிட்டு இருந்தேன். பஸ் ஸ்டாண்ட் வரப்ப கூட்டமே இல்ல. நா பின் பக்கமா எறங்கறப்ப அவன் முன் பக்கமா எறங்கறான். சுதாரிச்சுட்டேன். பாக்கெட்லெந்து ஒரு பொடிய எடுத்து காத்து தெச பாத்து ஊதிவிட்டுட்டு கம்ன்னு வந்துட்டேன்!
என்ன ஆச்சா? உடம்பு முழுக்க அரிப்பு ஆரம்பிச்சுடும். அப்புறம் அவன் ஏன் நம்ம பத்தி யோசிக்கப்போறான்!

அதுவா! …….. ந்னு… க்ராமத்துல வேலில எல்லாம் பூக்கும்! அத காய வெச்சு பொடி பண்ணி வெச்சுக்க வேண்டியதுதான்! மூணு நாளுக்கு அரிச்சுகிட்டே இருக்க வேண்டியதுதான்.

மாத்தா? அது ரொம்ப சுலபங்க! மஞ்ச பொடிய கரச்சு மேல ஊத்திக்கணும். அப்படி கொஞ்சம் எறங்கி உக்காருங்க! ஷேவிங் நீங்களே பண்ணிப்பீங்களா?  தப்பில்ல…
இப்ப ஒண்ணும் முடிலிங்க. எறைக்குது. இருந்தாலும் ஸ்கூல் தெறக்கரப்ப போய் கேப்பேன். இப்பல்லாம் உள்ளூரோட நிறுத்திக்கிறது. இத பாருங்க சர்டிபிகேட் எல்லாம்…. இது கலெட்டரு கொடுத்தது…. இது போலீஸு சூப்பரெண்டு. இது புது வாழ்வு….
ஆயிடுச்சுங்க. அடுத்தவாட்டி வரதுன்னா முன்னயே போன் பண்ணுங்க. உங்கள ஒடனே பாத்து அனுப்ச்சிடுவேன். இந்த எறப்பு மருந்து எதாச்சுனா…… சரிங்க, ஆவட்டும்.போய் வாங்க.